“Dat ze niet gek zijn geworden van ons, is bijzonder”
Een paar vrije dagen in september brachten Corry en Zwanette bij elkaar tijdens een reis naar Oman. Corry was al eerder met AmiGO naar Samos geweest, maar voor Zwanette was het de eerste keer. “Het leek me heel leuk om met andere christenen op vakantie te gaan. Uiteindelijk was Oman de enige reis die nog paste, dus ik dacht: ik ga het gewoon doen”, vertelt ze.
Eerste ontmoeting
Op Schiphol zagen ze elkaar voor het eerst. “Toen ik daar stond, dacht ik: oh, waar ben ik aan begonnen”, lacht Zwanette. “Ik had nog nooit een groepsreis gedaan, maar ik vond het echt heel leuk.” In het vliegtuig raakten ze aan de praat en dat gesprek stopte eigenlijk niet meer. “We kwamen er steeds meer achter dat we veel dezelfde trekjes hebben”, vertelt Corry. “We hebben allebei een soortzelfde lachje.”
Zwanette glimlacht: “Wij waren ook altijd aan het lachen. Zelfs in de bus, als iedereen sliep, zaten wij als Jut en Jul te praten over de domste dingen. Dat ze niet gek zijn geworden van ons, is bijzonder.”
Zand, bergen en ontmoeting
De rondreis door Oman zat vol avontuur. “De eerste dag naar de Grand Mosque was al een belevenis op zich”, vertelt Corry. “Als vrouw moest je helemaal bedekt zijn. Dat blijft me wel altijd bij.” Naast de moskee bezochten ze indrukwekkende wadi’s en maakten ze een tocht door de Grand Canyon van Oman. “We sliepen elke keer weer op een andere plek, in een ander huisje of hotel.”
De woestijn was onvergetelijk. “Met zes jeeps gingen we de woestijn in. Onze auto kwam vast te zitten op een helling en we zakten langzaam naar beneden. Wij zaten gillend in de auto, terwijl de reisleider ons vooral heel hard uitlachte”, vertelt Corry. “Ja, dat was zo’n avontuur”, vult Zwanette aan. “En daarna die zonsondergang, op een zandbult midden in de woestijn, dat was echt heel gaaf.”
Meer dan een reis
Elke avond was er een dagafsluiting met gebed en bijbelstudie. “Dat vond ik heel mooi”, zegt Corry. “Je ziet hoe verschillend iedereen is, maar dat we wel allemaal hetzelfde geloven.”
“Soms had je juist tijdens een wandeling of op een terrasje de mooiste gesprekken”, vertelt Zwanette. “Dat vond ik heel waardevol. En als je dan door zo’n natuurgebied loopt, zie je daarin ook Gods schepping. Daar word je tijdens zo’n vakantie echt even bij stilgezet.”
De reis van negen dagen was eigenlijk te kort. “Je leert iedereen zo goed kennen dat je niet naar huis wilt”, zegt Corry. “Dat herken ik helemaal”, zegt Zwanette. “We waren echt een hechte groep en deden veel met elkaar. Ik zou zo weer meegaan.”
Dit artikel is verschenen in AMIGOS Magazine #4
